|
ალფონსო III არაგონელი
ალფონსო III (ესპ. Alfonso III; დ. 1265 – გ. 18 ივნისი, 1291) — არაგონის მეფე 1285–1291 წლებში. პერდო III-ისა და კონსტანცია სიცილიელის ვაჟი.
ალფონსოს მემკვიდრეობით ერგო სიცილიის გამო ნეაპოლთან ომი და არაგონელ და კატალონელ დიდებულებთან უთანხმოებები, რომლებმაც ქალაქები უნიად გააერთიანეს. ორივეგან მას დათმობებზე წასვლა მოუწია. 1291 წელს ტარასკონში დაიდო სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომლითაც სიცილიის მეფე გახდა ალფონსოს ძმა ხაიმე. ხოლო დიდებულებს 1287 წელს მეფემ ახალი პრივილეგიები მისცა, რის შედეგადაც მეფის ხელისუფლება არაგონში საგრძნობლად შეიზღუდა, ყველა მნიშვნელოვანი საქმისთვის მეფეს კორტესების თანხმობა უნდა მიეღო. ამის გარდა მეფეს არ შეეზლო უნიის წევრის დასჯა სასამართლოს და კორტესების დადგენილების გარეშე, წინააღმდეგ შემთხვევაში, უნია მეფეს ძალაუფლებას ჩამოართმევდა.
|
|
|
 მართალი ანა წინასწარმეტყველი, ფანოელის ასული, ვისი ხსენებაც აღესრულება 10 სექტემბერს, ასერის ტომიდან იყო. მან მხოლოდ შვიდი წელი იცხოვრა ქმართან, შემდეგ კი, დაქვრივებული, მკაცრი კეთილმსახური ცხოვრებით ცხოვრობდა და „არა განეშორებოდა ტაძრისა მისგან მარხვითა და ვედრებითა და მსახურებითა ღამე და დღე“ (ლკ. 2,37). |  ღირსი მოსე შავი, რომლის ხსენებასაც დღეს აღასრულებს მართლმადიდებელი ეკლესია, IV საუკუნეში ცხოვრობდა ეგვიპტეში. წარმოშობით ეთიოპიელმა ზანგმა ეს ზედწოდება პირისკანის ფერის მიხედვით მიიღო. ახალგაზრდობაში წმიდანი ერთი დიდებულის მონა იყო და ერთგულადაც მსახურობდა, მაგრამ შემდეგ მკვლელობისათვის ბატონმა სასახლიდან გააძევა. მართლმსაჯულებას გაქცეული მოსე ავაზაკების გუნდს შეუერთდა, მათ კი მკაცრი ხასიათისა და დიდი ფიზიკური ძალის გამო წინამძღოლად აირჩიეს. |
| | | |
|
