|
–მეთქი, –თქო და –ო ნაწილაკების გამოყენების წესები
ქართულ ენაში არის ნაწილაკები –მეთქი, –თქო და –ო. მათი დანიშნულებაა მოსაუბრის ნათქვამის უცვლელი გამეორება, ამიტომ ამ ნაწილაკებს სხვათა სიტყვის ნაწილაკებს უწოდებენ.
–მეთქი ნაწილაკი წარმოშობით წინადადებაა (< მე ვთქვი) და იხმარება მაშინ, როდესაც პირველი პირის (მოსაუბრის) ნათქვამი უნდა გავიმეოროთ. მაგალითად,·
მე გითხარით, ვისაც დავალება არ ექნება ექსკურსიაზე ვერ წამოვა–მეთქი.·
აკი გითხარი, ასეთ ამინდში გარეთ თუ გახვალ, გაცივდები–მეთქი.·
მე ვკითხე კიდეც , ასე რატომ ჩქარობ–მეთქი.
–თქო ნაწილაკი იხმარება მაშინ , როდესაც პირველი პირი (მოსაუბრე) მეორე პირს (თანამოსაუბრეს) თავის ნათქვამს აბარებს მესამე პირთან. მაგალითად,·
უთხარი დედას, რომ ყველაფერი კარგად იქნება–თქო.·
გადაეცი ნიკას, რომ შემდეგ გაკვეთილზე ტესტია–თქო.·
უთხარი ანას, თინამ საქმეები უკვე მოაგვარა–თქო.
–ო ნაწილაკით გადმოიცემა მესამე პირის ნათქვამი. მაგალითად,მოსამართლემ ჰკითხა, მოწმე გყავსო?დედამ მითხრა, მალე მოდიო. თქვენ არ მითხარით, აქ დამელოდეო?! –ო ნაწილაკი ძალიან ხშირად გამოიყენება ანდაზებსა და თითქოს ნაწილაკიან წინადადებებში. მაგალითად,
კარგი ცხენი მათრახს არ დაირტყამსო.
რაც მოგივა დავითაო, ყველა შენი თავითაო.
თითქოს, ქორმა ჩამოიქროლაო, ისე აფორიაქდნენ წიწილები. |
|
