|
|
ლივერპულიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტამდე: როგორ აცოცხლებდა „ბითლზის“ პირველი მენეჯერი ეპოქას თსუ-ის სააქტო დარბაზშიისტორიას ხშირად ოფიციალური ქრონიკები კი არა, უცნობი, თბილი და პირადი მოგონებები ინახავს. სწორედ ასეთი საოცარი ისტორიული ფურცელი აკავშირებს მუსიკალურ სამყაროში უდიდეს ფენომენს, „ბითლზს“ (The Beatles) და 1991 წლის თბილისს, კერძოდ კი — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს.ყველაფერი 1989 წელს დაიწყო, როდესაც ლეგენდარულ მერსისაიდულ ოთხეულზე შეყვარებულმა ქართულმა როკ-ჯგუფმა „ბლიცმა“ (The Blitz) და მისმა ლიდერმა ვალერი ქოჩაროვმა ლივერპულში, „ბითლზის კვირეულზე“ (Beatle Week) მთავარი ჯილდო მოიპოვეს საუკეთესო მიბაძვისა და შესრულებისთვის. სწორედ იქ, მუსიკის აკვანში, ქართველი მუსიკოსები შეხვდნენ ადამიანს, რომელმაც თავის დროზე აღმოაჩინა ჯონ ლენონი, პოლ მაკარტნი, ჯორჯ ჰარისონი და პიტ ბესტი — ბითლზების პირველ მენეჯერსა და ბუკინგ-აგენტს, ალან უილიამსს (Allan Williams). უილიამსმა იმდენად იწამა ქართული ბენდის ნიჭის, რომ მათი მენეჯრობაც კი ითავა.ამ მეგობრობის ლოგიკური და უმშვენიერესი გაგრძელება იყო 1991 წელს ალან უილიამსის საპასუხო ვიზიტი საქართველოში. იმ მძიმე, ტურბულენტურ და პოლიტიკურად გადამწყვეტ პერიოდში, თბილისში ბითლზის შემოქმედების პირველწყაროს ჩამოსვლა ნამდვილი სასწაული და დიდი კულტურული მოვლენა იყო.ვიზიტის ფარგლებში, ალან უილიამსი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პირველ კორპუსს ეწვია. სააქტო დარბაზი (საჯარო დარბაზი) სტუდენტებითა და მუსიკის თაყვანისმცემლებით ბოლო ადგილამდე გადაიჭედა. იქ შეკრებილი ახალგაზრდების აქტიურობამ, მუხტმა და „ბითლზის“ შემოქმედების ღრმა ცოდნამ თავად ლეგენდარული სტუმარიც გააოცა.უილიამსი დარბაზს უზიარებდა ისტორიებს, რომლებიც არცერთ ოფიციალურ ბიოგრაფიულ წიგნში არ ეწერა. ის იუმორითა და სითბოთი იხსენებდა, როგორ აიძულა თავის დროზე ჯონი და პოლი საკუთარი ხელით შეეღებათ მისი ლივერპულური კაფეს, „ჯაკარანდას“ (The Jacaranda) სარდაფი, რათა იქ უფასო ყავა და სენდვიჩები მიეღოთ; როგორ გადაჰყავდა ბიჭები ძველი ფურგონით გერმანიაში და როგორ მალავდა ხალიჩების ქვეშ უპასპორტო ირლანდიელ მზარეულს; როგორი ქაოტური და ხმამაღალი იყო მათი პირველი გამოსვლები ჰამბურგის სტრიპტიზ-კლუბებში, სადაც მეზობლები პოლიციას ხმაურის გამო იძახებდნენ.შეხვედრის საუბრისას სტუდენტები განსაკუთრებით აქტიურობდნენ. დარბაზიდან რამდენიმე საინტერესო კითხვა დაუსვა სტუდენტმა გაიოზ (გია) მამალაძემ. სწორედ ამ კითხვებზე პასუხისას ალან უილიამსმა ემოციურად განაცხადა, რომ მიუხედავად ყველაფრისა, იგი უზომოდ ბედნიერია, რადგან იცნობდა „ბითლზებს“ მათი ჭაბუკობიდანვე — იმ პერიოდიდან, სანამ ისინი მთელ მსოფლიოს დაიპყრობდნენ.ეს იყო საოცარი ემოციური ხიდი ლივერპულსა და თბილისს შორის. შეხვედრის დასრულების შემდეგ, აღფრთოვანებული ახალგაზრდები ალანს ავტოგრაფებისთვის შემოეხვივნენ. გია მამალაძემ ლეგენდარულ მენეჯერს ორი ავტოგრაფი ჩამოართვა — ერთი უბრალო ფურცელზე, ხოლო მეორე გაზეთ „თბილისელებში“ დაბეჭდილ სტატიაზე, რომელიც სწორედ უილიამსის ვიზიტს ეძღვნებოდა.დღეს, წლების შემდეგ, ეს ავტოგრაფები ოჯახურ რელიკვიად და ისტორიულ არტეფაქტად იქცა: ერთი მათგანი მეგობრობის ნიშნად ამხანაგს გადაეცა, ხოლო მეორე — გიას ქალიშვილს, რომელიც მამის მსგავსად „ბითლზის“ დიდი თაყვანისმცემელია და მუსიკალურ ისტორიებს წიგნებიდან ეცნობა.ალან უილიამსმა 1961 წელს ჯგუფთან დაშორებისას, ლივერპულური სიჯიუტით გაბრაზებულმა, ბიჭებს მისძახა: „თქვენგან არაფერი გამოვა!“. ის შეცდა ჯგუფის მომავალთან დაკავშირებით, თუმცა ნამდვილად არ შემცდარა, როდესაც წლების შემდეგ თბილისში ჩამოვიდა — აქ მას დახვდა საოცარი, თავისუფლებისმოყვარე და მუსიკალური თაობა, რომლის მეხსიერებაშიც ეს შეხვედრა სამუდამოდ დარჩა, როგორც თბილისის კულტურული ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე ნათელი და ლამაზი ფურცელი.
|
|
|
|
|
|
1889 წლის 8 (20) აგვისტოს დაიბადა დიდი ქართველი ფერმწერი, გრაფიკოსი, თეატრისა და კინოს მხატვარი, ხელოვნების მკვლევარი, გამომგონებელი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, დავით კაკაბაძე.
დავით კაკაბაძის შემოქმედება იმის დასტურია, რომ ქართული მხატვრობის გენია, რომელიც საუკუნეების წიაღიდან იღებს სათავეს, არ დაშრეტილა და არ გამქრალა, არც შემთხვევითი ყოფილა, არამედ გაგრძელებადი მოვლენაა ქართული გენიის გამოვლენისა.
ახლა გთავაზობთ ნუგზარ შატაიძის მოთხრობას "წერილი ძმას".
|
|
2011 წელს ეს წერილი ივანე კრამსკოის გარდაცვალების დღის აღსანშნავად გამოვაქვეყნე presa.ge-ზე. დღეს შემთხვევით წავაწყდი ინტერნეტში და გამახსენდა... გადმოვიტანე სამეფო კლუბის საიტზე, სათაური შევუცვალე... გამახსენდა და ისევ მეწყინა... ჩვენ გვაბრალებენ ყოველივე რუსულის სიძულვილს (მათ შორის ქართველი რუსეთუმეები... განსაკუთრებით ქართველი რუსეთუმეები), რაც ტყუილია, ჩვენ მხოლოდ რუსული იმპერიალიზმი გვძულს...
საქართველო უსათუოდ დაიბრუნებს თავის ტერიტორიებს!
გია მამალაძე
|
|
რაც უფრო დიდია მხატვარი, მით უფრო მეტად “ტყუის” იგი ფერწერაში და გვაჯერებს.
|
|
