წმიდა ზაბულონი კაბადოკიელი იყო წარმოშობით. კაბადოკიაში მრავალი ქართველური ტომი ცხოვრობდა და, ვარაუდით, იგი სწორედ ქართველთა ტომიდან იყო. ფიქრობენ, რომ წმიდა დიდმოწამე გიორგი წმიდა ზაბულონის დისშვილი იყო.

ზაბულონი იმპერატორის არმიაში მსახურობდა და სახელი ჰქონდა განთქმული, როგორც უბადლო მეომარს. ფრანგებთან ბრძოლის დროს მან შეიპყრო ფრანგების მეფე და მთავარნი და რომის იმპერატორს მიჰგვარა. იმპერატორმა სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანა ტყვეებს.  წმიდა ზაბულონის ქადაგების გავლენით სიკვდილის წინ ტყვეებმა ქრისტიანული ნათლისღება ითხოვეს.  ზაბულონის შუამდგომლობით აუსრულეს მათ ეს სურვილი და ზაბულონმა თავისი ნათლულების შეწყალება ითხოვა.   იმპერატორმა დაუთმო მას მისი სულიერი შვილების სიცოცხლე.  წმიდა ზაბულონის ღვაწლით მთელი მაშინდელი საფრანგეთი ეზიარა ქრისტეს წმიდა ნათელს.

წმიდა ზაბულონი იერუსალიმში წავიდა წმიდა ადგილების მოსალოცად – მთელი ქონება  გლახაკებს დაურიგა და იერუსალიმის პატრიარქ იუბენალთან დაიწყო მსახურება. პატრიარქმა კეთილმოწესე ზაბულონს თავისი და, სოსანა მიათხოვა. წმიდა ზაბულონი და სოსანა ზაბულონის სამშობლოში - კაბადოკიაში წავიდნენ. აქ მათ შეეძინათ ქალიშვილი ნინო, რომელსაც ღვთისმოშიშებითა და სიყვარულით ზრდიდნენ .

 როდესაც ნინო თორმეტი წლის გახდა, მშობლებმა ყველაფერი გაყიდეს და იერუსალიმს გაემგზავრნენ.  ზაბულ

სახალხო კონსტიტუციური საპარლამენტო მონარქიის შესახებ მასალები იხილეთ სამეფო კლუბის საიტზე: georoyal.ge