ღირსი სიმეონ ვერხოტურელი (+1642), ვისი ხსენებაც აღესრულება 31 დეკემბერს, აზნაური იყო, მაგრამ ბეჯითად მალავდა თავის წარჩინებულობას და უპოვარის მოკრძალებული ცხოვრებით ცხოვრობდა -  დადიოდა სოფელ-სოფელ და ღარიბებისთვის უფასოდ კერავდა ქურთუკებს. ამასთანავე, რაღაცას შეგნებულად აკლებდა ხოლმე თავის ნახელავს - ან სახელოს არ მიაკერებდა, ან საყელოს, რათა შემკვეთებისგან ქების ნაცვლად საყვედური დაემსახურებინა.

შრომისაგან თავისუფალ დროს სიმეონი თევზაობდა, რაც მას ქრისტეს მოციქულთა მოსაქმეობას აგონებდა. იგი დიდხნობით მკვიდრობდა ხოლმე პერმის ოლქის ქალაქ ვერხოტურის სიახლოვეს, სადაც მოძღვრავდა ადგილობრივ მოსახლეობას. ამ მოძღვრებებიდან იხარა იმ ნერგმა, რომელმაც უხვი ნაყოფი გამოიღო მთელ ურალსა და ციმბირში.

ღირსმა სიმეონმა სულ 35  წელი იცოცხლა და უფალს შეჰვედრა სული 1642 წელს.

წმინდანმა არაერთი სასწაული აღასრულა გარადცვალების შემდეგ. ის ეცხადებოდა ძილში ავადმყოფებს და კურნავდა მათ, შეაგონებდა ლოთობის მანკიერებით შეპყრობილ ადამიანებს. მისი კურნების თავისებურება იყო ის, რომ სხეულებრივი უძლურების კურნებასთან ერთად მათ სულიერ კურნებასაც ეწეოდა!

სიმეონ ვერხოტურელის ხსენების  31 დეკემბერს აღნიშვნა უკავშირდება 1694 წელს დადგინებულ მის  განდიდების დღეს.