საიტი მუშაობს ტესტურ რეჟიმში

საქართველოს სამეფოსათვის

საქართველოს სამეფოს ისტორია

მსოფლიო მონარქიები

მართლმადიდებლობა და მონარქია

პრესა და ანალიტიკა

ლიტერატურა და ხელოვნება

კონტაქტი ankara escort adana escort izmir escort eskisehir escort mersin escort adana escort escort ankara

ლიტერატურა და ხელოვნება > მეფეები ქართულ პოეზიაში

ვაჟა-ფშაველა - დიდი თამარი
დიდი თამარი

 

ქალო, ქართველთა სულის დგმავ,

 ქალო, ქართველთა დედაო!

 ტყუილად ვამბობთ შენს სიკვდილს,

 თამარს ცოცხალსა გხედაო.

 

 რუსთველის ქებას ჩვეულო,

 მეც ქებას გაგიბედაო.

 როს ვგრძნობ, იმისებრ ვერ ვმღერი,

 რად არ ვჩუმდები ნეტაო?!

 

 არ მოგეწონოს, იქნება,

 სთქვა: “რისთვის ითავხედაო,

 მონად აღზრდილმა მოლექსემ

 სალამი გამიბედაო?!”

 

 შენ თვალთ სხივებმა ამაგზნო,

 დამათრო, ამაყბედაო.

 საუნჯევ სათნოებისა,

 ჩემიც მიიღე ქებაო,

 

 ვინმე საწყალის ფშავლისა!

 ცრემლი აღარა მშრებაო.

 თამარის სალოცავშია

 მოსჩანს ფშავლების კრებაო,

 

 შენთვის მსხვერპლისა შეწირვით

 ქალ-ვაჟი ვერა ძღებაო,

 შენთვის დაკლულის ცხვარ-ძროხის

 დიდი ჩახტები დგებაო.

 

 გულში გვინთიხარ ლამპრადა,

 ნათობს და არა ჰქრებაო.

 შენს და შოთაის მარჯვენას

 ვემთხვიე ზედი-ზედაო.

 

 შენა ხარ ერის სიცოცხლე,

 თავი არ მომიკვდებაო!

 მოწყალედ გვექმენ ქართველთა,

 ჩვენო ლამაზო დედაო!

 

1915 წელი

მამული, ენა, სარწმუნოება

2017-07-23
ორმოცდახუთთა მოწამეთა, ნიკოპოლისს წამებულთა: ლეონტისა, მავრიკიოსისა, დანიელისა, ანტონისა, ალექსანდრესი, იანიკიტესი, სისინიოსისა, მენევსისა, ბირილადესი და სხვათა (დაახ. 319); მოწამისა აპოლონისა (III); მოწამეთა ვიანორესი და სილუანესი (IV); ღირსთა ეგვიპტელ მეუდაბნოე მამათა, ცეცხლითა და კვამლით მომწყდართა (დაახ. 398).
ორმოცდახუთი მოწამე
წმიდანნი ორმოცდახუთნი მოწამენი, წამებულნი ნიკოპოლს სომხეთისასა: ლეონტი, მავრიკიოსი, დანიელი, ანტონი, ალექსანდრე, იანიკიტე, სისინიოსი, მენევსი, ბირილადე და სხვანი (+დაახლ. 319), რომელთა ხსენებაც აღესრულება 22 ივლისს, სომხეთის ქალაქ ნიკოპოლში ეწამა კონსტანტინე დიდის თანამმართველის, იმპერატორ ლიკინიუსის (307-324) ზეობისას. ლიკინიუსი სასტიკად დევნიდა ქრისტიანებს. მან თავის, აღმოსავლეთის ოლქში გამოსცა კანონი, რომელიც წამებით სიკვდილს უქადდა ყველას, ვინც კერპებს არ სცემდა თაყვანს. როცა დევნა ქალაქ ნიკოპოლშიც დაიწყო, მაცხოვრის ორმოცმა მსასოებელმა გადაწყვიტა, ნებსით ჩაბარებოდნენ მტარვალებს და ქრისტეს სახელისათვის წამება დაეთმინათ.
პეჩორის სავანის დამფუძნებელი
ღირსი ანტონი პეჩორელი (+1073), რომლის ხსენებაც არის 23 ივლისს, დაიბადა ჩერნიგოვის მახლობლად, დაბა ლიუბეჩში. ღვთისმოშიშებით აღზრდილი ყმაწვილი, სიყმაწვილიდანვე ბერული ცხოვრების სიყვარულით იყო განმსჭვალული. მან მღვიმეც კი გამოკვეთა, სადაც დაყუდებით აპირებდა ცხოვრებას, მაგრამ მალე დარწმუნდა, რომ ამგვარი ღვაწლისთვის გამოცდილი მოძღვრის წინამძღვრობა იყო აუცილებელი და ათონის მთას მიაშურა. აქ წმიდანი ანტონის სახელით აღიკვეცა ბერად. ჭაბუკი მოსაგრე თავისი კეთილგონიერებით, თავმდაბლობით, მორჩილებით, მკაცრი მარხვითა და ღამისთევებით თვით წმიდა მთის მამებსაც კი აოცებდა.
gaq