ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, გრიგოლ ფერაძე, საბჭოურ საქართველოდან დევნილი, ვარშავაში იღვწოდა, როდესაც დაიწყო მეორე მსოფლიო ომი. შუა ბრძოლების ცეცხლში იგი არ უფრთხოდა ტყვიას და ქუჩებში მიცვალებულებს აპატიოსნებდა და დაჭრილებს უწევდა პირველად დახმარებას.

1942 წლის სექტემბერში იგი დააპატიმრეს გერმანელებმა და იმავე წლის 6 დეკემბერს აღესრულა ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკის გაზის საკანში, სადაც იგი ნებაყოფლობით შევიდა თავისი ყოფილი სტუდენტის, მრავალშვილიანი მამის ნაცვლად. ამის შესახებ პოლონეთის მიტროპოლიტს აცნობა ყოფილმა პატიმარმა და გადასცა მამა გრიგოლის ჯვარი!