|
ასე იბადებოდა ალბათ თავის დროზე ხალხური ლექსები.
|
|
ლადო ასათიანი და მისი მეგობრები: მირზა გელოვანი, ალექსანდრე საჯაია, გიორგი ნაფეტვარიძე – თავიანთი ცხოვრების გაზაფხულზე წავიდნენ ამ ქვეყნიდან. ისინი თავიანთი შემოქმედებითა და ნაადრევი სიკვდილითაც კი მთელი თაობის ბედს განასახიერებდნენ. ომის ქარიშხალმა არ დააცალა მათ დავაჟკაცება და დაღვინება; ზოგი მეორე მსოფლიო ომის წლებში დაიღუპა ფრონტზე, ზოგი მძიმე სენმა გამოასალმა სიცოცხლეს...
|
