|
11 (24) თებერვალს მართლმადიდებლური ეკლესია აღნიშნავს მართალი დედოფალ თეოდორას - ხატთა თაყვანისცემის აღმდგენლის ხსენების დღეს (+დაახლ. 867).
|
|
11 (24) თებერვალს მართლმადიდებლური ეკლესია აღნიშნავს წმინდა მღვდელმოწამე ვლასის, სებასტიელი ეპისკოპოსის ხსენების დღეს (+დაახლ. 316).
|
|
ღირსი იოანე ჭიმჭიმელის შესახებ მეტად მწირი ცნობები მოგვეპოვება: იგი იყო XII-XIII საუკუნეების მიჯნის დიდი საეკლესიო მოღვაწე, მთარგმნელი და ფილოსოფოსი. „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანის“ ავტორი წერს, რომ წმიდა დემეტრე მეფის (ხს. 23 მაისს) „დიდებითა, სიმჴნითა და გუარითა ცხოვრებასა აღმოაჩენს იოვანე ფილოსოფოსისას ჭიმჭიმელისა შესხმა - მოთხრობა“.
|
|
25 თებერვალს აღესრულება ხსენება იერუსალიმის ქართველთა მონასტერში ცხოვრებულთა ქართველთა წმინდანთა.
|
|
ქართველმა ბერებმა ააგეს პატარა ტაძარი სადიდებლად ყოვლადწმიდისა ღვთისმშობლისა და საკვირველთმოქმედი ხატი შიგ დაასვენეს.ივერიის ღვთისმშობლის სასწაულთმოქმედი ხატის მადლით დღემდე მრავალი სასწაული აღესრულება.
|
|
7 (20) თებერვალს მართლმადიდებლური ეკლესია აღნიშნავს ღირსი ლუკა ელადელის ხსენების დღეს (+დაახლ. 946).
|
|
4 (17) თებერვალს ქართული ეკლესია აღნიშნავს ღირსი ევაგრეს, შიო მღვიმელის მოწაფის, ხსსენების დღეს.
ღირსი ევაგრე მონაზვნად აღკვეცამდე ციხედიდის მთავარი იყო. ღვთისმსახურ და მორწმუნე დიდებულ მშობელთა შვილი, სიყრმიდანვე საღმრთო წერილით იწვრთნებოდა. ახოვანი და მხნე მთავარი ქართლის მეფე ფარსმანის ერთ-ერთი უახლოესი მრჩეველი და თანაშემწე იყო.
|
|
1911 წელს ნახევარი საუკუნე შეუსრულდა მას შემდეგ, რაც ახალგაზრდა მღვდელმონაზონმა ნიკოლოზმა პირველად დადგა ფეხი იაპონიის მიწაზე. ამ დროისათვის იაპონიის მართლმადიდებლური ეკლესიის 266 თემში 33000-ზე მეტი ქრისტიანი იყო.
|
|
იგი ესაია წინასწარმეტყველი წიგნს თარგმნიდა. როცა მივიდა ადგილამდე: „აჰა ქალწულმან მუცლად-იღოს და შვეს ძე და უწოდიან სახელი მისი ემმანუილ” (7,14), მან ჩათვალა, რომ დედანში შეცდომა იყო გაპარული და აპირებდა, „ქალწულის” ნაცვლად „დედაკაცი” ჩაეწერა, მაგრამ ამ დროს ანგელოზი გამოეცხადა, ხელი დაუჭირა და უთხრა: „ირწმუნე ამ სიტყვების და თავად დარწმუნდები მაგ ჭეშმარიტებაში. არ მოკვდები მანამ, სანამ არ იხილავ ყოვლადწმიდა ქალწულისაგან შობილ ქრისტე მაცხოვარს”. ამ დღიდან მოყოლებული, სვიმეონი მესიის მოლოდინით ცხოვრობდა.
|