საიტი მუშაობს ტესტურ რეჟიმში

საქართველოს სამეფოსათვის

საქართველოს სამეფოს ისტორია

მსოფლიო მონარქიები

მართლმადიდებლობა და მონარქია

პრესა და ანალიტიკა

ლიტერატურა და ხელოვნება

კონტაქტი ankara escort adana escort izmir escort eskisehir escort mersin escort adana escort escort ankara

ქართველთა ნაკლი - უცხოელებისგან დანახული
მარტო შინაური კი არა, უცხო ტომის ადამიანიც ხედავდა ყოველთვის ჩვენს ნაკლს და საუკეთესოდ იყენებდა ამას თავის ინტერესებში
ქართველები და პოლონელები
გთავაზობთ ფრაგმენტებს ცნობილი პოლონელი ისტორიკოსის - ბოგდან ბარანოვსკის ადრინდელი ინტერვიუდან, რომელიც ორი ერის ფსიქოლოგიურ თავისებურებათა ერთობაზე მიგვანიშნებს.
ქართული ხასიათი (ფრაგმენტები მოძღვრის ქადაგებებიდან)
დღეს, როდესაც ქვეყნის დაუწყობელი პოლიტიკური ცხოვრებიდან გამომდინარე, რაღას არ ჰყვებიან ქართველების ხასიათის საყოველთაო მანკიერებასა და უკეთურობაზე, ერის მართებული თვითშემეცნებისათვის, სწორედ რომ არ უნდა იყოს ზედმეტი საპირისპირო მაგალითების წარმოდგენა.
ვინ არის ქართველი?
ვინ არის ქართველი? ვიცნობთ მას ჩვენ, როგორც თავისებურ მსოფლიო ინდივიდუუმს? რით განირჩევა იგი სხვისგან? ვიცნობთ ჩვენ მის რელიგიურ ლტოლვილებას, რელიგიურ ექსტაზს? შეგვიძლია ვთქვათ, განვმარტოთ, თუ რა ფორმებში ხატავს იგი თავის ექსტაზს? ვინ არის ქართველი? ვიცნობთ ჩვენ მის ფსიქოლოგიას? ვიცნობთ ჩვენ მას როგორც თავისებურ ტიპს, ჩამოყალიბებულს საქართველოს ისტორიის პირობებით?
პატრიოტიზმი - ქვეყნის არსებობის ზნეობრივი წინაპირობა
კავკასიის შუაგულში, ორ ზღვას შუა მდებარე მიწა ის არეალია, რომელზეც დასაბამიდან, ავტოქტონურად ცხოვრობდა ჩვენი ქართველური მოდგმა და ქმნიდა კულტურას, ცივილიზაციას, ქართულ იდენტობას და ისტორიას. იმისთვის, რომ ეს განვითარება გაგრძელდეს, ჩვენ გვჭირდება გვქონდეს მოწესრიგებული საზოგადოებრივი ცხოვრება, რაც გამოიხატება ერთიანი მიზან-დასახული მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად თავდაუზოგავ სწრაფვაში.
საქართველოს დავიწყებული ისტორია
იბერიელებმა უნდა შეიცნონ საკუთარი თავი, საკუთარი ადგილი კაცობრიობის ისტორიაში. თითოეულ ქართველს თავისი წილი პასუხისმგებლობა აქვს საერთო ეროვნულ იდეაში, ყველას საკუთარი წილი საქართველო აქვს საზრუნავად ჩაბარებული.
"მე დიდი მყავდა წინამორბედი"
საიდან მოვედით? ვინ გვყავდა წინამორბედი? ამ თავსატეხ პრობლემაზე ბევრი დაწერილა, ბევრი ვარაუდია გამოთქმული, ბევრი კვლევა ჩატარებულა როგორც ჩვენი, ისე უცხოელი მეცნიერების მიერ, ვინაიდან უცილობელი ფაქტია, რომ ქართველების სახით ერთ-ერთ უძველეს ეთნოსთან გვაქვს საქმე.
როსტომ წერეთელი და ბორდოელი ვაჭრები
ვისაც აკაკი წერეთლის ,,ჩემი თავგადასავალი'' წაუკითხავს, არ შეიძლება მეხსიერებაში არ ჰქონდეს ჩარჩენილი პოეტის მამის, როსტომ წერეთლის შთამბეჭდავი სახე – ერთსა და იმავე დროს მიმტევებელი და დამთმობი, და მეორეს მხრივ კი – ფიცხი და ახირებული კაცისა. მოგონებები, დაკავშირებული ,,ჭონაზე'' მოსიარულე მომღერლებთან თუ ,,ნაქართლი'' ყმაწვილის თავგადასავალთან, ფოსტის გამგესთან მომხდარ გაუგებრობასთან თუ რუს პოლკოვნიკთან გამართულ საჭადრაკო ორთაბრძოლასთან – თითქოს მთლიანად მოიცავენ ამ პიროვნების ნიშან-თვისებათა აღწერილობას. მაგრამ როსტომ წერეთლის პორტრეტი დასრულებული არ იქნებოდა, თუ გამოვტოვებდით აკაკი წერეთლის ვრცელ პუბლიცისტურ თხზულებას – ,,შავი ქვა'' და დასკვნით ქვეთავს ამ ნაწარმოებიდან.
როგორ დაიბადა საყოვლადწმინდო სადღეგრძელო
დღეს ყოველი ქართული სუფრა, როგორც წესი, „საყოვლადწმინდოთი“ მთავრდება - თანამეინახენი დედა ღვთისმშობელს სთხოვენ შეწევნასა და დახმარებას. თუ როდის და რა ვითარებაში იქნა შემოღებული ეს წესი, ამის თაობაზე თავის წიგნში „თელავი“ წერს XIX საუკუნის ცნობილი ქართველი ლიტერატორი და საზოგადო მოღვაწე ალექსანდრე ორბელიანი, რომელსაც ერთ სახელდახელო, მწვანეზე გაშლილ სუფრასთან, ქართველ გლეხკაცებთან თავად დაულევია ეს სადღეგრძელო და თანაც განუმარტავს მისი წარმომავლობა:
ეროვნულ - მართლმადიდებლური საზრისი
შუა საუკუნეებში ქართველთა ცნობიერებაში: „ქართლად ფრიად ქვეყანაი აღირიცხების, რომელსაცა შინა ქართულითა ენითა ჟამი შეიწირვის და ლოცვაი ყოველი აღესრულების.” ქართული ენა და მართლმადიდებლობა, ეროვნული და სარწმუნოებრივი ეს სინთეზი იყო ფუნდამენტი ქართველთა განვითარებისა.
1 2 3 4 5 6 7

მამული, ენა, სარწმუნოება

2017-06-29
მოწამისა ქაიხოსრო ქართველისა (1558); წმ. ტიხონისა, ამათუნტელი ეპისკოპოსისა (425); მღვდელმოწამისა ტიგროს ხუცისა და მოწამისა ევტროპიოს წიგნისმკითხველისა (დაახ. 404).
მღვდელმოწამე ტიგროს ხუცესი და ევტროპი წიგნის მკითხველი
მღვდელმოწამე ტიგროს ხუცესი და ევტროპი წიგნის მკითხველი (+404) (ხსენება 29 ივნისს) წმიდა მწყემსმთავრის, იოანე ოქროპირის თანამედროვეები და ღვთისმსახურთა მისი დასის წევრები იყვნენ. ტიგროსი, თავმდაბალი და გულმოწყალე მამა, ერთგულად განაგებდა სამწყსოს, ევტროპი კი - სიწმიდითა და კეთილგონიერებით გამორჩეული ქრისტიანი - კეთილმსახური ცხოვრების მაგალითს აძლევდა მრევლს.
გლახაკთა დამპურებელი საკვირველთმოქმედი – წმიდა და საკვირველთმოქმედი ტიხონი - ამათუნტელი ეპისკოპოსი
წმიდა და საკვირველთმოქმედი ტიხონი - ამათუნტელი ეპისკოპოსი (+425), რომლის ხსენებაც არის 29 ივნისს, კვიპროსის ქალაქ ამათუნტში დაიბადა. უფალმა წმიდანს სიყმაწვილეშივე მიმადლა სასწაულთქმედების ნიჭი. ტიხონის მამას პურის საცხობი ჰქონდა და შვილს პურის გასაყიდად აგზავნიდა ხოლმე, ის კი გლახაკებს უფასოდ აპურებდა. როცა ეს შეიტყო, მამა განრისხდა, ყრმამ კი მიუგო: „ნუთუ არ ამოგიკითხავს წმიდა წიგნებში, რომ ვინც ღმერთს ავასხებს, ასწილად მიიღებს საზღაურს? მე პურს ღმერთს ვაძლევ სესხად“. შემდეგ შესთავაზა, ბეღელში წასულიყვნენ და გაოცებულმა მამამ დაინახა, რომ ცარიელი ბერელი ხორბლით პირთამდე ავსებულიყო.
gaq