„მშობლიური ფუძე-კერის ღადარი არ დაივიწყო...“ (გაგურული დღიურები (წერილი მეშვიდე)
„მე აქ დარჩენილ მამის ოცნებას და დედის ცრემლებს სხვას ვერ მივანდობ“ (გაგურული დღიურები (წერილი მეექვსე)
„მსუბუქია ჩემი ტვირთი დედამიწიდან წამოსაღები“... (გაგურული დღიურები (წერილი მეხუთე)
„მე ღმერთი მხოლოდ ჩემი სოფლის ეკლესიაში მწამს!“ (გაგურული დღიურები (წერილი მეოთხე)
„ბედნიერთა გუნდს მივაკუთვნებდი თავს, რადგან მომელოდა ნახვა გურიისა, გურულებისა..“ (გაგურული დღიურები (წერილი მესამე)
„როგორც შრიალა სული მდინარის...“ (გაგურული დღიურები (წერილი მეორე)
„ჩემი სიყვარული ამ მწვანე მინდორზე დაბაკუნობდა“ (გაგურული დღიურები (წერილი პირველი)
სარდიონ ალექსი-მესხიშვილი
სარდიონ დიმიტრის ძე ალექსი-მესხიშვილი (დ. 1814, სოფ. რუისპირი, ახლანდელი თელავის რაიონი ― გ. 1863, დაკრძალულია ახალ შუამთის ეკლესიაში), ქართველი კრიტიკოსი, მთარგმნელი, სამხედრო ექიმი. მსახიობ ლადო მესხიშვილის მამა.
სახალხო პოეზიის რამდენიმე ნიმუში გუბეზეულის ხეობიდან
’’ვეფხისტყაოსანი’’ - ავთანდილისა და ვაზირის საუბრის საგულისხმო დეტალი
