|
|
3 (16) ნოემბერი არის ხსენება ქრისტეს ერთგულ მოსავთა. წმიდა მოწამენი: ატიკე, აღაპი, ევდუქსი, კატერიოსი, ისტუკარი, პაკტოვი, ნიქტოპოლიონე და მეგობარნი მათნი მხედრები იყვნენ.
|
|
ღირსმოწამე ათანასე ბრესტელი, რომლის ხსენებაც არის 18 სექტემბერს, დაიბადა 1597 წელს ფილიპოვიჩების კეთილშობილ ქრისტიანულ ოჯახში. ტომით იყო ბელორუსი. მიღებული ჰქონდა სერიოზული განათლება - შესანიშნავად იცოდა საღვთისმეტყველო და ისტორიული ლიტერატურა.
|
|
18 სექტემბერს არის ხსენება წმიდა მოწამე რაისასი.
ქალწული რაისა ქალაქ ალექსანდრიიდან იყო და ერთ-ერთ სავანეში მოსაგრეობდა. ერთხელ, მონასტრიდან მორჩილების საქმეზე გასულმა ნეტარმა შენიშნა ხომალდი, რომელზეც ქრისტესთვის პყრობილები იმყოფებოდნენ.
|
|
პაპმა ფრანცისკმა ნეტართა რიგებში ჩარიცხა რუმინელი პრინცი ვლადიმერ გჰიკა.
|
|
1 სექტემბერს არის ხსენება წმიდა მოწამე ანდრია სტრატილატისა და მის თანა ორიათასხუთასოთხმოცდაცამეტი მოწამისა (+დაახლ. 302).
|
|
წმიდა მოწამე სოსანა ქალწული, იმპერატორ დიოკლეტიანეს (284-305) ნათესავის, რომაელი ხუცესის, გაბიანეს ერთადერთი ასული იყო. მშობლებმა ნეტარი კეთილმსახურებით აღზარდეს და სხვადასხვა საერო მეცნიერებებშიც ღრმად განსწავლეს.
|
|
19 ივლისს, მართლმადიდებელი ეკლესია იხსენიებს ღირს სისო დიდს (+429).
ღირსი სისო დიდი ეგვიპტის უდაბნოში, ანტონი დიდის მოსაგრეობის ადგილას მოღვაწეობდა სამოცზე მეტი წლის განმავლობაში. დაუცხრომელი მარხვით, ლოცვითა და მღვიძარებით მან სრულიად განიწმიდა სული და უფლისაგან სასწაულთქმედების, მკვდართა აღდგინებისა და ეშმაკთა განსხმის ნიჭიც მიემადლა.
|
|
24 (06.06) მაისი
|
|
საქართველოს კათალიკოს პატრიარქი ილია II იხსენებს: ,,ვიყავი სტუდენტი სასულიერო სემინარისა, როდესაც ბეთანიაში მოღვაწეობდა მამა ვასილი. ეს ისეთი დრო იყო, როდესაც იდევნებოდა ეკლესია... მაგრამ იმდენად მტკიცე იყო მისი ნებისყოფა, რომ ბოლომდე დარჩა ბერი.”
|
|
პავლე თებაიდელი ეგვიპტის ქალაქ თებაიდაში დაიბადა. მას შემდეგ, რაც ყმაწვილს მშობლები გარდაეცვალა, ერთმა ვერცხლისმოყვარე ნათესავმა გადაწყვიტა, მიესაკუთრებინა მისი ქონება. სიხარბით გონებადაბინდულმა შევიწროება დაუწყო ობოლს, ბოლოს კი, იმპერატორ დეკიუსის (249-251) დროინდელი დევნილობისას, მისი უსჯულოთა ხელში ჩაგდებაც განიზრახა. როცა პავლემ ამ მზაკვრობის შესახებ შეიტყო, დატოვა ქალაქი და უდაბნოში გავიდა.
ღირსი მამა მთის ძირში მდებარე ერთ გამოქვაბულში დამკვიდრდა და აქ 91 წელი დაჰყო დაუდუმებელი ლოცვითა და მარხვით: მისი ერთადერთი საკვები იყო ფინიკები და პური, რომელსაც ყვავი უზიდავდა, სუსხისა და პაპანაქებისგან მხოლოდ პალმის ფოთლების სამოსელი იცავდა.
|
|
